Το ανύπαρκτο "Μακεδονικό έθνος"

Παρουσιάζουμε στο βίντεο πληθυσμιακές απογραφές ,απογραφή σχολείων, δασκάλων και μαθητών στην Μακεδονία επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και απογραφή Γιουγκοσλαβίας 1921-31 ψάχνοντας να βρούμε στο πρόσφατο παρελθόν το "Μακεδονικό έθνος" που κάποιοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει και είναι μάλιστα και συνεχιστές του .

Θα μας αναφέρουν κάποιοι σίγουρα ότι: Οι απογραφές καταγράφονταν βάση τα θρησκευτικά πιστεύω των ανθρώπων επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.....ΕΜΕΙΣ θα απαντήσουμε κάνοντας μια απλή ερώτηση :Βλέπουμε άνθρωποι να καταγράφονται ως ΕΛΛΗΝΕΣ,ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ,ΑΡΜΕΝΙΟΙ,ΛΑΤΙΝΟΙ κ.τ.λ. ....Δηλαδή το να είσαι από τα παραπάνω είναι θρησκευτικός προσδιορισμός?

Τα Μακεδονικά σχολεία, δάσκαλοι και μαθητές ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ?Σε απογραφή στην Γιουγκοσλαβία του 1921-31 δεν καταγράφονται ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ...Αλλά ναι ως δια μαγείας εμφανίζονται μετά το 1945...επί Τίτο...

Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι το όνειρο για δημιουργία Μακεδονικού έθνους ξεκινά ΠΡΩΤΑ από τους Βούλγαρους μετά το 1870... -Makedonas82 Team





Αναρτήθηκε από Βισάλτης

Continue Reading

Το πρώτο Μινωικό ναυάγιο που βρέθηκε ποτέ

Η Ελπίδα Χατζηδάκη ανάμεσα στα κατάλοιπα του ναυαγίου.





«Είναι το πρώτο Μινωικό ναυάγιο που έχει ποτέ βρεθεί και ανασκαφεί». Αυτά είναι, σύμφωνα με το περιοδικό Archaeology, τα λόγια της αρχαιολόγου-αρχαιοδύτη Ελπίδας Χατζηδάκη, που εργάζεται εδώ και οκτώ χρόνια στην Ψείρα, ένα νησάκι 2,41 χλμ. ανοιχτά της Β.Α. ακτής της Κρήτης, στον Κόλπο του Μεραμπέλου. Το μικρό νησί είναι γνωστό για τα κατάλοιπα ενός λιμανιού της Εποχής του Χαλκού.



Το 1976 ο Jacques Cousteau είχε αποκαλύψει στον υποθαλάσσιο χώρο του κεραμικά όστρακα, για τα οποία υπέθεσε ότι προέρχονταν από ναυάγια που προέκυψαν από τις παρενέργειες της ηφαιστειακής έκρηξης στη Θήρα. Δεν είχε όμως χρόνο να τα ερευνήσει. Παρακινημένη από τις παρατηρήσεις του Cousteau, η Χατζηδάκη αποφάσισε να τελέσει δοκιμαστική έρευνα στην περιοχή την τελευταία μόλις ημέρα πριν το πέρας της καταδυτικής περιόδου του 2003. Η κατάδυση πραγματοποιήθηκε περίπου 100 μ. ανοιχτά της Ψείρας, και ήταν μια πραγματική αποκάλυψη: ένας τεράστιος αριθμός από κύπελλα, πρόχους και αμφορείς κάλυπταν τον πυθμένα της θάλασσας! Για δύο ακόμη ημέρες η ομάδα συνέλεγε υλικό για μελέτη, με σκοπό την προετοιμασία μιας μεγαλύτερης αποστολής την επόμενη χρονιά.



Μέχρι σήμερα η θέση έχει χαρτογραφηθεί, ενώ μια μεγάλη ανασκαφή βρίσκεται σε εξέλιξη. Καθώς πολλά αντικείμενα βρίσκονται κάτω από βράχους είναι δύσκολο ακόμη να κατανοηθεί η ακριβής έκταση του ναυαγίου, ενώ όσο προχωράει η ανασκαφή τόσο περισσότερα πράγματα αποκαλύπτονται. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν περίπου 209 κεραμικά αγγεία, 80 από τα οποία είναι πλήρη. Από εκείνα, αμφορείς και μεγάλοι πίθοι ίσως μετέφεραν υγρά (κρασί και λάδι; ) ενώ μικρότερα αγγεία και αντικείμενα, όπως μαγειρικά σκεύη, πρόχοι, κύπελλα και αλιευτικά βάρη ανήκαν πιθανόν στο πλήρωμα.



Σύμφωνα με τον ειδικό στη Μινωική κεραμική Philip Betancourt, που έχει εργαστεί στην Ψείρα, τα αγγεία ανήκουν όντως σε ναυάγιο που χρονολογείται κατά την ΜΜ IIB περίοδο (1800-1700/1675 π.Χ.) και είναι κατασκευασμένα από πηλό της ανατολικής Κρήτης. Τόσο ο Betancourt όσο και η Χατζηδάκη μάλιστα, θεωρούν ότι το φορτίο δεν αντιπροσωπεύει διεθνές εμπόριο αλλά μεταφορά εμπορευμάτων κατά μήκος των λιμανιών της Κρήτης. Όπως αναφέρει η Χατζηδάκη « Το ναυάγιο της Ψείρας αντιπροσωπεύει μια δραστηριότητα κατά μήκος των ακτών, μικρές συναλλαγές με συγκεκριμένους «πελάτες». Μας βοηθάει να δούμε αυτή τη διαδικασία της διανομής».



Πηγή: Archaeology, 22/02/10



Z.Ξ.

Continue Reading

Δεν θέλουμε να συμβάλουμε σε αυτόν τον πανικό κατά των Γερμανών αλλά… τι να κάνουμε… το ψάχνουμε λίγο…

Και αν ψάχνεις... βρίσκεις.
Βρίσκεις ανατριχιαστικά πράγματα…

Σαν σήμερα έγινε μεγάλη πορεία κατά της «Πολιτικής Επιστράτευση του 1943» που διατάξαν οι ναζιστές Γερμανοί.

Το μέτρο δεν αφορούσε τους έλληνες εβραίους, οι οποίοι σταδιακά άρχισαν να στέλνονται στην Πολωνία «για να εργασθούν».

Στις (24 Φεβρουαρίου 1943) χιλιάδες Έλληνες ξεχύνονται στους δρόμους της Αθήνας για να βροντοφωνάξουν «Κάτω η επιστράτευση» και να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Μία ομάδα διασπά τον αστυνομικό κλοιό και καταστρέφει το γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου στη Βουλή.

Μία άλλη, αφού υπερφαλαγγίζει τους ιταλούς καραμπινιέρους, πυρπολεί το Υπουργείο Εργασίας (Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα γωνία), όπου είχε γίνει ο προπαρασκευαστικός σχεδιασμός για την επιστράτευση.

Κατά τις συγκρούσεις, τρεις διαδηλωτές σκοτώνονται και τριάντα τραυματίζονται σοβαρά.

67 χρόνια μετά... βάλανε μυαλό άραγε;



με πληροφορίες από το http://www.epikoinonia-arg.gr

Και για κοίτα κάτι συμπτώσεις...

Σήμερα σε διαδήλωση στην Αθήνα –πατριωτικού χαρακτήρα, από ότι μας ενημερώσανε- έγιναν συλλήψεις. Τους συλληφθέντες αυτήν την ώρα τους πηγαίνουν στην ΓΑΔΑ για να τους απαγγείλουν κατηγορίες. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς έγινε εκεί, για αυτό δεν παίρνουμε θέση σαν TaXalia. Αλλά θα μάθουμε σύντομα.



Αναρτήθηκε από TaxaliaDZ

Continue Reading

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (1961 - 2004)

Δώδεκα διαδοχικές εκδόσεις, εμπλουτισμένες συνεχώς με νεότερα δεδομένα, κυκλοφόρησαν πάνω στην ανθρωπολογική - εθνογενετική μελέτη των Ελλήνων. Βάση αυτού του έργου αποτελεί η διδακτορική διατριβή τού Άρη Ν. Πουλιανού, που εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας υπό την επίβλεψη του διάσημου καθηγητή Ανθρωπολογίας Γ. Φ. Ντεμπέτς. H έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη 70 ανθρωπολογικών γνωρισμάτων 3000 περίπου Ελλήνων πολιτικών προσφύγων του 1949 στην τ. Σοβιετική Ένωση. Τα γνωρίσματα αυτά (π.χ. ύψος σώματος, πλάτος προσώπου, χρώμα δέρματος, σχήμα ματιών), αντανακλούν με τη σειρά τους τις δομές των γονιδίων και του DNA.
συνέχεια  εδώ

Continue Reading

«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν»*

Submitted by antibaro
ΕπικαιρότηταΔημήτρης Νατσιός

Οι Αμερικανοί, τους συντάκτες του πρώτου συντάγματός τους, το οποίο ψηφίστηκε στην Φιλαδέλφεια το 1787, τους ονομάζουν «πατέρες του έθνους». Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο Τζ. Ουάσιγκτον, ο Τ. Τζέφερσον, ο Τζον Άνταμς και ο Γ. Μάντισον, οι οποίοι διετέλεσαν και πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών. Περίοπτη θέση στην ιστορία τους κατέχει και ο Αβραάμ Λίνκολν, ο άνθρωπος που κατήργησε την δουλεία (1863) και δολοφονήθηκε γι’ αυτή του την απόφαση. Θυμάμαι, πέρυσι, τον Ιανουάριο λίγο πριν ορκιστεί νέος πρόεδρος των Η.Π.Α., ο Ομπάμιας, προηγήθηκαν κάποια πράγματα. Πέραν των σαχλοεπιδείξεων και της παρδαλοειδούς φιέστας που οργανώνουν οι Αμερικανοί σε τέτοιες περιπτώσεις, κατά διαστήματα, ανέβαιναν στο βήμα γνωστοί Αμερικανοί καλλιτέχνες, αστέρες πλανητικής εμβέλειας, και διάβαζαν κάποια κείμενα. Τα κείμενα αυτά δεν ανήκαν σε μεγάλους συγγραφείς ή λογοτέχνες τους, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά στους «πατέρες του έθνους». Σε τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις, αλλά και όταν διακυβεύεται κάτι το σημαντικό ή σε περιόδους κρίσεων (πολεμικών, οικονομικών, κοινωνικών) οι Αμερικανοί προστρέχουν σ’ αυτούς που αγωνίστηκαν, που πολέμησαν για την δημιουργία του έθνους τους. Μ’ αυτό τον τρόπο αναζωπυρώνουν το όποιο αίσθημα εθνικής συνείδησης βιώνει αυτός ο λαός, καλλιεργούν το πνεύμα μεγαλείου και ιστορικής μεγαλοσύνης, το οποίο χρειάζεται ο πάνοπλος Αμερικανός στρατιώτης που πολεμά για την «δημοκρατία και την ελευθερία», μακελεύοντας ανυπεράσπιστους λαούς. Η υπόμνηση, δηλαδή, του «ευκλεούς» παρελθόντος τους και η παραπομπή στα έργα και στα κείμενα κάποιων εξεχουσών μορφών της ιστορίας τους, λειτουργούν όπως η όψη της σημαίας, συμβολικά και σημειολογικά: «Είστε Αμερικανοί, ένα έθνος με ένδοξη ιστορία αγώνων, οι πατέρες σας, με το αίμα τους δημιούργησαν ένα ζηλευτό και σεβαστό έθνος, φερθείτε αναλόγως». (Αιχμή του δόρατος γι’ αυτό το θέμα αποτελεί το Χόλυγουντ. Σ’ όλα τα κινηματογραφικά προϊόντα και υποπροϊόντα τους, προβάλλεται ο Αμερικανός τιποτ- άνθρωπος, ο πατριώτης - ο ανίκητος «Ράμπο» - εξυμνούνται οι λεγόμενες αμερικανικές αξίες. Εδώ και την αποτρόπαιη γενοκτονία εκατομμυρίων γηγενών Ινδιάνων, την μεταμόρφωσαν σε πολιτιστικό κεφάλαιο, εντάσσοντάς την στις ηρωικές περιόδους της ιστορίας τους, όπως εκφράζεται στα γουέστερν ).



Το ίδιο, νομίζω, ισχύει και σε άλλες «πολιτισμένες» χώρες της Δύσης. Ανατρέχουν στο ιστορικό τους μεγαλείο, ανασύρουν πρόσωπα με έκτακτη συνεισφορά στην πατρίδα και αυτό «δια το μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προγεγεννημένων πράξεων επιστήμης», δηλαδή, οι άνθρωποι διορθώνονται, αντλούν διδάγματα, από την εξέταση και την μελέτη των πεπραγμένων υπό των προγόνων. (Πολύβιος).



Αν όμως αυτά είναι αυτονόητα και… ευνόητα για τις δυτικές χώρες, τις οποίες προσπαθούμε, εκ γενετής ως κράτος να τις μιμηθούμε, εδώ συμβαίνει το εξής σχιζοφρενικό: η αναφορά στο ιστορικό παρελθόν, η «παιδεία και γυμνασία» που αυτό προσφέρει, η παράθεση, ακόμη, κειμένων, λόγων, φράσεων (παλαιότερα τα ονομάζαμε πατριωτικά. Νομίζω ο Παλαμάς είπε ότι «ο πατριωτισμός είναι το οξυγόνο των Ελλήνων»), που μας κληροδότησαν εμβληματικές προσωπικότητες της ιστορίας μας, χαρακτηρίζεται, στιγματίζεται ως οπισθοδρόμηση, προγονολατρία ή προγονοπληξία και, στην χειρότερη περίπτωση, εθνικιστική έξαψη.



Τις προάλλες είχαμε εκλογή (επανεκλογή) του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας. Φαντάζεστε τι θα συνέβαινε, αν πριν από την εκλογή, αναγιγνώσκονταν στο Κοινοβούλιο κείμενα επιφανών προγόνων μας, ηρώων, πατέρων και του δικού μας έθνους; Του Θουκυδίδη ο επιτάφιος «ύμνος στη Δημοκρατία», (το περίφημο «δημοκρατία κέκληται»), του Πλουτάρχου αποσπάσματα από τα αριστουργηματικά «πολιτικά παραγγέλματα», του Μεγάλου Βασιλείου (εκείνο το έξοχο «ο γαρ αληθώς άρχων, ουκ εκ των έξωθεν συμβόλων γνωρίζεται, οίον πορφύρας, χλανίδος και διαδήματος, αλλ’ εκ του έχειν την αρχικήν αρετήν», ο σωστός ηγέτης δεν ξεχωρίζει από τα εξωτερικά μεγαλεία, αλλά από την πολιτική αρετή. Στο έργο του «περί αρχής και εξουσίας»). Ακόμη τα «απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη το εξαίσιο «είμαστε στο Εμείς», ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, τα 1838, στους νέους των Αθηνών. (Να ακουγόταν εκείνο το ωραιότατο «η προκοπή σας… να μη γίνει σκεπάρνι μόνο για το άτομό σας, αλλά να κοιτάξει το καλό της κοινότητας και μέσα εις το καλόν αυτό βρίσκεται και το δικό σας», λόγοι που υπενθυμίζουν την ρήση του Περικλή στους αρχαίους Αθηναίους: «καλώς μεν γαρ φερόμενος ανήρ το καθ’ εαυτόν διαφθειρομένης της πατρίδος ουδέν ήσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχών δε εν ευτυχούση πολλώ μάλλον διασώζεται», δηλαδή, με απλά λόγια, αν εσύ προοδεύεις και η πατρίδα σου καταστρέφεται και συ θα καταστραφείς, αν εσύ κακοτυχείς και προοδεύει η πατρίδα σου, θα διασωθείς. Αν αυτά τα χρυσά λόγια τα είχαν υπ’ όψιν τους τα παντοειδή «λαμόγια» και λιγούρια της εξουσίας που αφάνισαν τον τόπο με τις κλεψιές τους, θα ήμασταν σε καλύτερη μοίρα). Είναι βέβαιο ότι, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι μισοί τρόφιμοι της Βουλής θα κοκκίνιζαν από ντροπή, και οι άλλοι μισοί, οι «προοδευτικοί», από θυμό και οργή. Τέλος πάντων γράφουμε και κανένα χωρατό, για να αμυνθούμε στην περιρρέουσα σκυβαλοκρατία. (Νομίζω πως κάτι τέτοιο θα είχε υπ’ όψιν του ο Ελύτης, όταν έγραφε στα «δημόσια και ιδιωτικά» τα εξής θαυμάσια. « Να έπαιρνε πότε πότε η συνεδρίαση του Κοινοβουλίου τις προεκτάσεις που παίρνει ένα δάκρυ, όταν διαθλά τις αθλιότητες όλες κι απομένει να λάμπει σαν μονόπετρο»).



Εξαιτίας αυτής της ποινικοποίησης της ιστορίας, κυρίως τα τελευταία χρόνια, από τους τσαρλατάνους της «μεταμοδέρνας» ιστοριογραφίας και λόγω της ανεύθυνης και ανέμπνευστης διδασκαλίας της στο σχολείο, οι περισσότεροι Έλληνες σχηματίζουν την κρίση τους για τα ιστορικά γεγονότα από την τηλεόραση, τις εφημερίδες ή από προχειρογραμμένα, περιοδικά, φυλλάδια και βιβλία. Ισχύει αυτό που έλεγε ο Θουκυδίδης για τους Αθηναίους της παρακμής «αταλαίπωρος γαρ τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας και επί τα ετοίμα (= τα πρόχειρα, τα αναμασημένα, τα στρεβλωμένα) μάλλον τρέπονται». Αποτέλεσμα; Να μένουμε κατάπληκτοι από κάποια γεγονότα («να πέφτουμε από τα σύννεφα», όπως συνήθως λέει ο κάθε κολοκυθολογών δημοσιολόγος) ή να αντιδρούμε πρωτόγονα εξαιτίας τους, να αποδεχόμαστε τις κοτσάνες του κάθε έμμισθου λακέ της Νέας Τάξης, να επικρατεί η σύγχυση, η έλλειψη ιστορικής και επομένως πολιτικής κρίσης.



Η ιστορική παιδεία απουσιάζει κυρίως από τους πολιτικούς μας – αιτία πολλών κακοδαιμονιών και συμφορών. Όπως έλεγε ο Νικόλαος Δραγούμης, προ 150 περίπου ετών: «Το περίεργον είναι ότι όχι μόνο αγνοούσι και απεχθάνονται την ιστορίαν οι ημέτεροι πολιτικοί, αλλά τρέφουσι προς αυτήν βαθυτάτην περιφρόνησιν.. Αφ’ ου δε η ιστορική μάθησις είναι αναγκαία εις τους αναλαμβάνοντας να κυβερνήσωσι κράτη μεγάλα, ισχυρά και στερώτατα, πολύ πλέον απαραίτητος είναι, νομίζω, εις τους κυβερνώντας κράτος μικρόν, ασθενές και κλονούμενον». ( Αναμνήσεις, 2, σελ. 316-317). Υπάρχει ένα «αξίωμα» μια, μάλλον, πολύ διαδεδομένη πλάνη, που λέει «η ιστορία επαναλαμβάνεται». Το μόνο που επαναλαμβάνεται σε τούτο τον ταλαίπωρο τόπο, καταθλιπτικά και μονότονα, είναι η πολιτική ανικανότητα.





*Ευτυχής ο άνθρωπος που γνωρίζει ιστορία.

Ευριπίδης





Νατσιός Δημήτρης

δάσκαλος-Κιλκίς

Continue Reading

TO ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΩΣ...ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!!!!

Το σχολικό βιβλίο ιστορίας της Γ' τάξης Γενικού Λυκείου στην σελίδα 130 απεικονίζει ένα χάρτη της Ευρώπης τον καιρό της γερμανικής κατοχής.Το κεφάλαιο έχει τίτλο "Τα εγκλήματα πολέμου κατά της ανθρωπότητας-Το Ολοκαύτωμα
 
".http://ellines-antepithesi.blogspot.com/2009/12/to_26.html

Continue Reading

Νέο ατόπημα κατά του μικρασιατικού ελληνισμού

Του Βλάση Αγτζίδη

Μπορεί να μην γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει όταν πετά μια πεταλούδα στο Πεκίνο, ξέρουμε όμως με βεβαιότητα τι συμβαίνει στην Αθήνα όταν γρυλίζει ο Γκρίζος Λύκος στην Αγκυρα.

Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες μιας απίθανης νεοελληνικής ιστορίας καθημερινής τρέλας. Ενας νόμος της Βουλής των Ελλήνων για τη γενοκτονία του μικρασιατικού ελληνικού -που ψηφίστηκε ομόφωνα τον Οκτώβριο του 1998 που δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα της Kυβέρνησης» (ΦΕK 13.10.98) με τις υπογραφές του Προέδρου της Δημοκρατίας της Ελλάδας K. Στεφανόπουλου και των τότε υπουργών Αλ. Παπαδόπουλου, Ευ. Βενιζέλου και Ε. Γιαννόπουλου- ακυρώνεται στην πράξη με ακατανόητες μεθοδεύσεις.



Με βάση το 2ο άρθρο του νόμου έπρεπε να καθοριστεί «ο χαρακτήρας, ο φορέας και ο τρόπος οργάνωσης των εκδηλώσεων εθνικής μνήμης» με Προεδρικό Διάταγμα. Το άρθρο αυτό έμεινε -καθόλου τυχαία- ανενεργό για δυόμισι χρόνια. Πρόσφατα, με πρωτοβουλία του υπουργού Πολιτισμού Ευ. Βενιζέλου και του υφυπουργού Εσωτερικών K. Kαϊσερλή πήρε τον δρόμο του για ολοκλήρωση της διαδικασίας με την τυπική υπογραφή του από τον Πρόεδρο της χώρας, ο οποίος τον είχε υπογράψει έτσι κι αλλιώς δύο χρόνια πριν.



Ως αποτέλεσμα της σφοδρής αντίδρασης των εθνικιστών της Αγκυρας και της επίσης σφοδρής διαφωνίας -ως μη όφειλαν- των δύο πόλων της νεοελληνικής «εκσυγχρονιστικής Αριστεράς», το Προεδρικό Διάταγμα απεσύρθη για να απαλειφθεί ο όρος «γενοκτονία». Το εντυπωσιακό είναι ότι το 1ο άρθρο του ήδη ψηφισμένου και δημοσιευμένου νόμου αναφέρει: «Ορίζεται η 14η Σεπτεμβρίου κάθε έτους, ως ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος».



Η ιστορία αυτή θα προσέθετε ακόμα λίγο αλατοπίπερο στη μίζερη νεοελληνική καθημερινότητα, εάν δεν σχετιζόταν με ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της σύγχρονης Ελλάδας, τους Μικρασιάτες και δεν αφορούσε μια μεγάλη λευκή σελίδα του σύγχρονου ελληνισμού. Μιας ιστορίας που -όσον αφορά το εσωτερικό της Ελλάδας- ανέδειξε τη δυνατότητα διάφορων ανεξέλεγκτων μηχανισμών να καθορίζουν τη συμπεριφορά της πολιτείας, να ερμηνεύουν κατά το δοκούν τις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και εν τέλει, να αναιρούν τις κατακτήσεις της κοινωνίας των πολιτών.



Ας δούμε όμως το ζήτημα από την αρχή.



Γενοκτονία και Μικρά Ασία



Εδώ και πολλά χρόνια οι οργανώσεις των προσφύγων του '22 προσπαθούσαν με συνεχή υπομνήματα και διαρκή υποβολή αιτημάτων, να κατοχυρώσουν τη γενοκτονία του μικρασιατικού ελληνισμού στη συλλογική μνήμη του νεότερου ελληνισμού.



Ο όρος «γενοκτονία» ως διεθνής νομικός όρος εισήχθη στο Διεθνές Δίκαιο από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών με τη Σύμβαση του 1948. Σύμφωνα λοιπόν με τη σχετική Σύμβαση, γενοκτονία είναι: «η εσκεμμένη προσπάθεια καταστροφής εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας», με έναν από τους παρακάτω τρόπους:



«α) τον φόνο μελών της ομάδας,



β) την πρόκληση σοβαρής σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας,



γ) τη σκόπιμη επιβολή στην ομάδα συνθηκών ζωής υπολογισμένων, έτσι ώστε να επιφέρουν τη φυσική τους καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει,



δ) την επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή γεννήσεων στο εσωτερικό της ομάδας και



ε) την υποχρεωτική μεταφορά των παιδιών της ομάδας σε κάποια άλλη».



Στην περίπτωση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας εφαρμόστηκαν και οι πέντε τρόποι. Εκατοντάδες διπλωματικά έγγραφα της εποχής, καθώς και δημοσιογραφικές ανταποκρίσεις, μαζί με μαρτυρίες των επιζώντων, συγκροτούν ένα αδιαμφισβήτητο αποδεικτικό υλικό. Με βάση τον ορισμό του ΟΗΕ, μόνο η σφαγή στη Σμύρνη τον Σεπτέμβριο του '22, ή οι σφαγές στο Αϊβαλί, τα Μοσχονήσια, το Μπουρνόβα, τα Βουρλά κ.α. συνιστούν «έγκλημα γενοκτονίας».



Στη μικρασιατική περίπτωση τα πράγματα ήταν πολύ πιο σαφή εξαρχής. Από το 1911 υπήρχε η ομολογημένη απόφαση της κρατικής εξουσίας των νεοτούρκων για χρήση βίας κατά των χριστιανικών ομάδων του κράτους τους με στόχο τη βίαιη αφομοίωση. Υπάρχουν οι οργανωμένες μαζικές διώξεις και εκτοπίσεις από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ανατολική Θράκη, την Ιωνία και τον Πόντο, με στόχο την οριστική εξαφάνιση του ελληνικού πληθυσμού, στο πλαίσιο του προαποφασισμένου σχεδίου του 1911. Με βάση τα προξενικά έγγραφα των Αυστριακών και των Γερμανών συμμάχων των νεοτούρκων, που δημοσίευσε ο καθηγητής Π. Ενεπεκίδης, φαίνεται καθαρά ότι υπάρχουν γενικευμένοι διωγμοί κατά του ελληνικού στοιχείου. Εκτός από το μποϊκοτάζ κατά των ελληνικών καταστημάτων, απαγορεύουν τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων και εκκλησιών.



Στα Δαρδανέλλια, στη Ραιδεστό, στο Αϊβαλί, στην Εφεσο, στη Σμύρνη κ.α., υπάρχουν διωγμοί και κακομεταχείριση. Σε πολλά μέρη ο ελληνικός πληθυσμός εκτοπίζεται με στόχο την εξαφάνιση. Στα προξενικά έγγραφα των συμμάχων των Τούρκων αναφέρονται ως περιοχές διωγμών η Ανατολική Θράκη, η παραλία της Ιωνίας και φυσικά ο Πόντος. Kαι όλα αυτά το 1914, την εποχή που η Ελλάδα χαρακτηρίζεται για τη φιλογερμανική της πολιτική. Οι διώξεις αυτής της περιόδου κατά του ελληνικού πληθυσμού οδηγούν σε μεγάλη όξυνση τις σχέσεις των δύο χωρών. Περιπτωσιακά αναφέρουμε ότι μια τέτοια έκθεση του Αυστριακού πρέσβη της Kωνσταντινούπολης προς το διοικητικό του προϊστάμενο τιτλοφορείται «Οι διωγμοί των Ελλήνων». Ειδικά όμως μετά το 1916, όταν η Ελλάδα συμμετέχει πλέον στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, οι διώξεις κορυφώνονται. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπολογίζει στη «Μαύρη Βίβλο» που εξέδωσε, ότι περίπου 490.000 Ελληνες θανατώθηκαν μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.



Η δεύτερη φάση της γενοκτονίας συνδέεται με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από τον άμαχο πληθυσμό. Ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922 είναι η τελεία στο μεγάλο δράμα που οργανώθηκε και ξεκίνησε πολύ νωρίτερα.



Η σφαγή της Σμύρνης και της ιωνικής παραλίας μετά τη νίκη του τουρκικού στρατού υπήρξε μεθοδευμένη πράξη που υπερκαλύπτει τους όρους που θέτει η Σύμβαση του 1948. Η σύλληψη όλων των ανδρών από 15 χρονών έως 70 και η αποστολή τους σε τάγματα εργασίας στα ενδότερα -απ' όπου λίγοι επέστρεψαν- η κακομεταχείριση των γυναικόπαιδων με στόχο τη λεηλασία και την υποχρεωτική εγκατάλειψη των γενέθλιων τόπων, πολύ πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας Ανταλλαγής Πληθυσμών, συνιστούν πράξη γενοκτονίας.



Η μεγάλη σιωπή



Την επαύριο της μικρασιατικής καταστροφής, τα κόμματα της δεκαετίας του '20 -που όλα είχαν τις μικρές ή μεγάλες ευθύνες τους- επέλεξαν να ξεχαστούν τα πάντα. Η εξόντωση της προσφυγικής μνήμης υπήρξε θεμέλιος λίθος της μετά το '22 νεοελληνικής ιδεολογίας. Η πολιτική καταστολής της μνήμης των προσφύγων του '22 κορυφώθηκε την περίοδο της χούντας.



Ομως, μέσα στην κοινωνία των Μικρασιατών, στην Ελλάδα και στη Διασπορά η μνήμη παρέμενε ζώσα. Οι προφυγικές οργανώσεις κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια για αναγνώριση της γενοκτονίας και καταγραφή της στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων. Η προσπάθεια αυτή έγινε εντονότερη τη δεκαετίας του '80 όταν το ευρύτερο πλαίσιο έγινε πιο ανεκτικό. Οι προσπάθειες των προσφυγικών οργανώσεων βρήκαν για πρώτη φορά διέξοδο την εποχή που η κοινωνία των πολιτών άρχισε να διευρύνεται. Ετσι, τον Μάιο του 1997 τρεις Μικρασιάτες βουλευτές οι Γ. Χαραλάμπους, Γ. Διαμαντίδης και Γ. Kαψής κατέθεσαν πρόταση νόμου για την «Kαθιέρωση της 14ης Σεπτεμβρίου ως Ημέρας Εθνικής Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας». Αυτός είναι ο επίμαχος νόμος που ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων τον Οκτώβριο του 1998 και δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα της Kυβέρνησης» με την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας K. Στεφανόπουλου.



Τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες, δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιηθεί από τους Μικρασιάτες της Ελλάδας και τις οργανώσεις τους. Αποτελούν μια κακοστημένη φάρσα που στοχεύει να μετατρέψει το άσπρο σε μαύρο. Μια απίθανη συμμαχία ανθρώπων, κομμάτων και εφημερίδων, που οι πολιτικοί τους προπάτορες είχαν πολεμήσει στο πλευρό του τουρκικού εθνικισμού, υλοποιώντας την τότε σοβιετική εξωτερική πολιτική, όπως εκφράστηκε με τη συμφωνία Λένιν - Kεμάλ Ατατούρκ. Με το θράσος του κατόχου του αλάθητου - χωρίς ποτέ να έχουν εκφράσει μια στοιχειώδη συγγνώμη προς τα θύματα της μικρασιατικής καταστροφής για την τότε πολιτική τους- επιχείρησαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε χώρα του Οργουελ. Παρακάμπτοντας τον ορισμό που δίνει ο ΟΗΕ για το έγκλημα της γενοκτονίας, επιχείρησαν να ορίσουν εκ νέου τον διεθνή νομικό όρο. Αγνόησαν ακόμα και τις σύγχρονες προσεγγίσεις της αντικεμαλικής τουρκικής Αριστεράς, η οποίας -χωρίς κανένα σύμπλεγμα- αναφέρεται στις διώξεις κατά των χριστιανών (συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων) ως γενοκτονία και καταγγέλλει γι' αυτό τον τουρκικό εθνικισμό. Για άλλη μια φορά γινόμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως.



Εν κατακλείδι!



Τελικά τα κατάφεραν! Ετσι λοιπόν, σύμφωνα με τη γνώμη τους, η μικρασιατική καταστροφή δεν ήταν γενοκτονία. Δεν υπήρχε τουρκικό σχέδιο εξόντωσης των Ελλήνων ούτε και διωγμοί πριν από το 1919. Τα θύματα και οι θύτες έχουν την ίδια ευθύνη. Τα εγκλήματα που διέπραξε ο διαλυμένος ελληνικός στρατός στην οπισθοχώρηση -μετά την ήττα στο Σαγγάριο- κατά του άμαχου μουσουλμανικού πληθυσμού, εξισώνονται με την προσχεδιασμένη γενοκτονία που διέπραξε η συντεταγμένη εξουσία των νεοτούρκων και των κεμαλικών.



Ισως κάποτε να μάθουμε να μην βλέπουμε το ιστορικό μας παρελθόν -που σχετίζεται με την ελληνοτουρκική συνάντηση- με τα γιαλιά του τουρκικού εθνικισμού. Πόσο αλήθεια, πιο τυχεροί από τους Ελληνες είναι οι Εβραίοι και οι Αρμένιοι!

kathimerini

Continue Reading

ΥΠΑΤΙΑ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

τοῦ Κ.Α. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ

Ἡ Ἀλεξάνδρεια ὑπῆρξε τὸ κατ' ἐξοχὴν θέατρο τῶν θρῃσκευτικῶν συγκρούσεων τῆς μεταχριστιανικῆς ἐποχῆς· ὅμως ἡ πόλη δὲν ἦταν πάντοτε ἔτσι. Ὁ Πτολεμαῖος ὁ Λάγου καὶ οἱ διάδοχοί του κυβέρνησαν τὴν ἀχανῆ χώρα μὲ σύνεση, κατέστησαν δὲ τὴν πρωτεύουσά της κορυφαῖο πολιτιστικὸ κέντρο τῆς Μεσογείου· πολυτελεῖς Ναοὶ τῶν θεῶν (καὶ τῶν δύο λαῶν) καὶ βεβαίως ...

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ

Tὸ πιὸ φημισμένο ἐπιστημονικὸ ἵδρυμα τῆς ἐποχῆς· ἦταν Ναὸς τῶν Μουσῶν καὶ Πανεπιστήμιο, στὸ ὁποῖο ἐδίδαξαν: ὁ Εὐκλείδης τῶν Στοιχείων, ὁ Ἐρατοσθένης (ὑπολόγισε τὴν διάμετρο τῆς Γῆς), ὁ Ἥρων μὲ τὰ αὐτόματα καὶ τὰ πνευματικά του, ὁ Διόφαντος μὲ τὶς ὁμώνυμες ἐξισώσεις, ὁ Πάππος μὲ τὰ γεωμετρικά του θεωρήματα, ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Ρόδιος μὲ τὶς κωνικὲς τομὲς κ.ἄ.

ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ

Ὁ σεβασμὸς τῶν Ἑλλήνων στοὺς κατεκτημένους λαοὺς ὑπῆρξε ἀναμφισβήτητος· ὁ Ἀλέξανδρος προσέφερε τὰ νενομισμένα (θυσίες) στοὺς Αἰγυπτίους θεοὺς καὶ κατ' ἐντολὴν τοῦ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου μεταφράστηκε ἡ Βίβλος στὴν ἑλληνιστικὴ κοινὴ ἀπ' τοὺς Ἑβδομήκοντα, γιὰ νὰ κατανοῆται ἀπ' τοὺς Ἑβραίους τῆς Ἀλεξάνδρειας, ποὺ μιλοῦσαν μία γλῶσσα: τὴν κοινή



Η ΥΠΑΤΙΑ: ΠΟΤΕ ΕΖΗΣΕ

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια (370)· ὁ πατέρας της Θέων (διάσημος Μαθηματικὸς καὶ Ἀστρονόμος, συνέγραψε σχόλια στὰ Στοιχεῖα τοῦ Εὐκλείδη) ἦταν Διευθυντὴς τοῦ Μουσείου τῆς πόλης. Διδάχθηκε Μαθηματικὰ ἀπ' τὸν γεωμέτρη Πάππο καὶ σύντομα ἔδειξε τὴν κλίση της σ' αὐτὸ ποὺ σήμερα ἀποκαλοῦμε Μαθηματικὸ Πλατωνισμό



Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ

Κατὰ τὸν τελευταῖο σχολάρχη τῆς Ἀκαδημείας, τὸν Δαμάσκιο στὴν Φιλόσοφο Ἱστορία:

... περιβαλλομένη δὲ τρίβωνα ἡ γυνὴ καὶ διὰ μέσου τοῦ ἄστεως ποιουμένη τὰς προόδους, ἐξηγεῖτο δημοσίᾳ τοῖς ἀκροᾶσθαι βουλομένοις ἢ τὸν Πλάτωνα ἢ τὸν Ἀριστοτέλην ἢ τὰ ἄλλου ὅτου δὴ τῶν φιλοσόφων



ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ

Παραλαμβάνοντας τὴν διεύθυνση τοῦ Μουσείου μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα της, ἔθεσε ὡς στοίχημα ζωῆς τὴν ἐπαναλειτουργία τοῦ Μουσείου στὴν ἀρχαία του αἴγλη. Οἱ πολῖτες τῆς ἀχανοῦς αὐτοκρατορίας ἔνοιωθαν ὅτι ἀναστήθηκαν ὁ Διόφαντος καὶ ὁ Ἀπολλώνιος: ὁ Ἀστρονομικὸς Κανών, ἡ Ἀριθμητικὴ καὶ τὸ Περὶ τῶν Κωνικῶν ἀποτέλεσαν τὸ corpus τῶν ἔργων της



Ο ΝΕΟΣ ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ

Ἡ ἐμμονή της μὲ τὴν Θεωρία Ἀριθμῶν, ἰδιαιτέρως δὲ ἡ ἐνασχόλησή της μὲ τὶς λεγόμενες διοφαντικὲς (ἀπροσδιόριστες) ἐξισώσεις, τὶς ἐξισώσεις δηλ. ποὺ ἐπιδέχονται πολλαπλὲς λύσεις, τὴν ὡδήγησε σὲ μία ἐκ νέου ἐπαναδιατύπωση τῶν ἀρχῶν τῆς Ἄλγεβρας. Ἔτσι σὲ μία διοφαντικὴ ἐξίσωση τῆς μορφῆς f(x,y)=0, ὅπως ἡ x²-2y²=0, ψάχνουμε τὶς ἀκέραιες λύσεις της



ΟΙ ΚΩΝΙΚΕΣ ΤΟΜΕΣ

Τεράστια ἦταν ὅμως ἡ προσφορά της καὶ στὴν Μηχανική· ἡ ἐνασχόλησή της μὲ τὶς κωνικὲς τομές, δηλ. τὰ σχήματα τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ὅταν ἕνα ἐπίπεδο τέμνῃ ἕναν κῶνο, ἔδωσε τὸ ἔναυσμα στοὺς Φυσικοὺς τοῦ 17ου αἰῶνα (κυρίως τὸν J. Kepler) νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι οἱ καμπύλες αὐτὲς εἶναι ἱκανὲς νὰ περιγράψουν μὲ ἀκρίβεια τὶς κινήσεις τῶν πλανητῶν



ΟΙ ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΙ

Ἀπ' τὴν ἀλληλογραφία της μὲ τὸν μαθητή της Συνέσιο (μετέπειτα δυστυχῶς Ἐπίσκοπο Πτολεμαΐδος), πληροφορούμαστε ὅτι ἡ φιλόσοφος κατασκεύαζε ἀστρολάβους, γιὰ νὰ μετρᾷ τὶς θέσεις τῶν πλανητῶν, τῶν ἀστέρων καὶ τοῦ Ἡλίου, ὅπως ἐπίσης καὶ συσκευὲς γιὰ τὴν ἀπόσταξη τοῦ νεροῦ, ὑδρόμετρο γιὰ τὸν καθορισμὸ τῆς πυκνότητας τῶν ὑγρῶν, μετρητὲς στάθμης κ.ἄ.



ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Τὸ συγκρουσιακὸ πεδίο στὴν Ἀλεξάνδρεια τῶν ἀρχῶν τοῦ 5ου αἰῶνα ἦταν πολυδιάστατο. Στὸ ἤδη φορτισμένο κλίμα τῆς ἐποχῆς ἀπ' τὴν λεγομένη Ἀντιπαγανιστικὴ Νομοθεσία καὶ τοὺς ἀπάνθρωπους Πατριάρχες Ἀλεξανδρείας, ξεχώριζαν οἱ συγκρούσεις μεταξὺ Ἑβραίων καὶ Χριστιανῶν καὶ ὅλων αὐτῶν ἐναντίον τῆς πολυαριθμότερης κοινότητας τῆς πόλης, τῶν Ἑλλήνων



ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ

Οἱ Πατριάρχες Ἀθανάσιος, Θεόφιλος (ἰδίως αὐτὸς) καὶ Κύριλλος ὑπῆρξαν κτηνώδεις μορφές. Ἤδη ἀπ' τὰ χρόνια τοῦ Ἰουλιανοῦ (ὅρ. Ἐπιστολαί, 9, 50, 56, 26, 51 καὶ 6) ὁ «μιαρὸς Ἀθανάσιος» διώκεται, ὁ Θεόφιλος κατεδαφίζει καθημερινῶς τοὺς ναοὺς τῶν θεῶν, ἐφαρμόζοντας κατὰ γράμμα τὸν Θεοδοσιανὸ κώδικα -ἕνα συνεχὲς σφυροκόπημα ἀκούγεται στὴν πόλη- καὶ ὁ Κύριλλος



... Ο ΚΥΡΙΛΛΟΣ ἀνεβαίνοντας στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 412, μετὰ ἀπὸ σκληρὲς ὁδομαχίες τριῶν ἡμερῶν, μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν του καὶ τῶν ὀπαδῶν τοῦ ἀνταγωνιστῆ του Τιμοθέου, ἔθεσε ὡς στόχο του τὴν ἐξαφάνιση καὶ τῶν τελευταίων στοιχείων τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνισμοῦ, δηλ. τὴν πλήρη καταστροφὴ τοῦ Μουσείου καὶ τὴν δολοφονία τῆς Ὑπατίας. Tὴν σκληρότητά του τὴν ἐπεδείκνυε κατὰ πάντων· λίγο πρὸ τῆς δολοφονίας τῆς φιλοσόφου εἶχε διατάξει τὴν ἐξορία ὅλων τῶν Ἑβραίων τῆς Ἀλεξάνδρειας (ζοῦσαν ἐκεῖ ἑπτὰ αἰῶνες), τὴν ἐξαφάνιση τῶν Μασσαλιανῶν (ἀσκητῶν Χριστιανῶν, ποὺ ζοῦσαν σὲ πλήρη ἔνδεια κ.ἄ.). Ὅταν πέθανε, ὁ Θεοδώρητος εἶπε: «ὁ θάνατός του χαροποίησε τοὺς ζωντανούς, προκάλεσε ὅμως μεγάλη θλίψη στοὺς νεκρούς»



Ο ΕΠΑΡΧΟΣ ΟΡΕΣΤΗΣ

Κατὰ τὸν Χριστιανὸ ἱστορικὸ Σωκράτη τὸν Σχολαστικό, κεντρικὸ πρόσωπο τῶν συγκρούσεων ἦταν ὁ ἔπαρχος Ὀρέστης, ὁ ὁποῖος ἂν καὶ ἦταν Χριστιανός, ὑπῆρξε ταὐτοχρόνως φίλος καὶ μαθητὴς τῆς φιλοσόφου· ὁ Ὀρ. ἐπειδὴ ἐπιθυμοῦσε εἰρήνη καὶ ἡρεμία στὴν πόλη, ἀλλὰ κι ἐπειδὴ ἐλάτρευε τὴν Ὑπατία -τὴν θεωροῦσε κόσμημα γιὰ τὴν πόλη- ἦρθε σὲ σφοδρὴ ἀντιπαράθεση μὲ τὸν Πατριάρχη Κύριλλο



Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Ὁ «διάπυρος ἀκροατὴς τοῦ ἐπισκόπου Κυρίλλου», Ἰέραξ, προκαλεῖ τοὺς Ἑβραίους τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου, οἱ ὁποῖοι γιὰ ἀντίποινα ἀποφασίζουν νὰ κάψουν μία ἐκκλησία· ὁ Κύριλλος διατάζει τὴν καταστροφὴ τῶν συναγωγῶν, τὴν δήμευση τῶν περιουσιῶν τους καὶ τὴν ἀποπομπή τους ἀπὸ τὴν πόλη. Ὁ Ὀρέστης συλλαμβάνει καὶ βασανίζει τὸν Ἰέρακα



Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Ὁ ἔπαρχος κατηγορεῖται ἐπὶ Ἑλληνισμῷ καὶ τραυματίζεται ἀπὸ μία ὁμάδα φανατικῶν μοναχῶν, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριλλος μετέφερε στὴν Ἀλεξάνδρεια ἀπ' τὶς μονὲς τῆς Ν. Αἰγύπτου· ὁ δράστης μοναχὸς συλλαμβάνεται καὶ ἀφοῦ θανατώνεται γιὰ παραδειγματισμό, ἁγιοποιεῖται· ὁ Ὀρέστης δικαιώνεται καὶ ὁ Κύριλλος αἰσθάνεται μειωμένος



Η ΤΡΙΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Τὸν Μάρτιο τοῦ 415, ὄχλος Χριστιανῶν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Πέτρο τὸν Ἀναγνώστη συλλαμβάνουν τὴν Ὑπατία καὶ τὴν ὁδηγοῦν στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἀρχ. Μιχαήλ· τὴν γδύνουν, τὴν βασανίζουν, τὴν κομματιάζουν καὶ τὰ μέλη της, ἀφοῦ ἐπιδείχθηκαν στοὺς ἔντρομους Ἀλεξανδρινούς, πετάχθηκαν στὴν θάλασσα. Κάπως ἔτσι ἐπανῆλθε ἡ ἡρεμία στὴν Ἀλεξάνδρεια



ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Τὴν ἀποκρουστικὴ δολοφονία τῆς φιλοσόφου ἐσχολίασαν οἱ σύγχρονοι «ἱστορικοί»: ὁ Ἰ. Μαλάλας στὴν Χρονογραφία, ὁ Σωκράτης ὁ Σχολαστικὸς στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, ὁ Παλλαδᾶς στὴν Παλατινὴ Ἀνθολογία κ.ἄ. Κατὰ τὸν Μαλάλα: «κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν παρρησίαν λαβόντες ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου, οἱ Ἀλεξανδρεῖς ἔκαυσαν φρυγάνοις αὐθεντήσαντες Ὑπατίαν τὴν περιβόητον φιλόσοφον». Κατὰ τὸν Σωκράτη: «καὶ ἐκ τοῦ δίφρου ἐκβαλλόντες ἐπὶ τὴν Ἐκκλησίαν ἣ ἐπώνυμον Καισάριον συνέλκουσιν· ἀποδύσαντές τε τὴν ἐσθήτα, ὀστράκοις ἀνεῖλον. καὶ μεληδὸν διασπάσαντες ἐπὶ τὸν καλούμενον Κιναρώνα, τὰ μέλη συνάραντες πυρὶ κατηνάλωσαν», ἐνῷ στὸ Λεξικὸν Σουΐδα (ἢ τῆς Σούδας) ὁ ἀνώνυμος συγγραφέας ἐκφράζει τὸν ἀποτροπιασμό του, λέγοντας: «αὕτη διεσπάσθη παρὰ τῶν Ἀλεξανδρέων καὶ τὸ σῶμα αὐτῆς ἐνυβριθὲν καθ' ὅλην τὴν πόλιν διεσπάρη. τοῦτο δὲ πέπονθε διὰ φθόνον καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν σοφίαν καὶ μάλιστα εἰς τὰ περὶ Ἀστρονομίαν, ὡς μέν τινες ὑπὸ Κυρίλλου, ὡς δέ τινες διὰ τὸ ἔμφυτον τῶν Ἀλεξανδρέων θράσος καὶ στασιῶδες ...»



ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Μπορεῖ τὸ ἔργο της νὰ μὴν ὁλοκληρώθηκε λόγῳ τοῦ μεσαιωνικοῦ σκότους ποὺ ἐκάλυψε ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ ἀνθρώπινου βίου, ἡ προσφορά της ὅμως ὑπῆρξε ἀναντίρρητη· καὶ μόνο τὸ ὅτι τὰ Μαθηματικὰ δὲν ἐγνώρισαν καμμία πρόοδο χίλια χρόνια μετὰ τὸν θάνατό της καὶ οἱ ἀσχολούμενοι μ' αὐτὰ «ἔπρεπε νὰ κατασπαραχθοῦν ἀπὸ θηρία ἢ νὰ καοῦν ζωντανοί», δεικνύει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Δὲν εἶναι καθόλου τυχαία ἡ σημερινὴ ἑορτή. Θέλαμε νὰ ὑπενθυμίσουμε στοὺς Συνέλληνες, ὅτι στὸν εὐρύτερο ἑλληνικὸ χῶρο ἔζησε κάποτε μία γυναῖκα τὴν ὁποίαν ἐπροίκησε ἡ φύση, ἀλλὰ ἀδίκησε ἡ ἱστορία (σ.σ. αὐτὴ ποὺ γράφεται ἀπ' τοὺς νικητές). Παραφράζοντας τὸν ποιητή, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι «ὅταν οἱ Ἕλληνες θέλουν νὰ καυχηθοῦν, τέτοιες βγάζει τὸ ἔθνος μας θὰ λένε»

Continue Reading

Ένα σπάνιο και συγκλονιστικό VIDEO-Ντοκουμέντο με το τραγούδι του

Νότη Σφακιανάκη     ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ.

Με αυτό το τραγούδι ο Σφακιανάκης ξεκινάει τις συναυλίες του στο εξωτερικό
εμφανίζοντας αυτό το Video σε γιγαντοοθόνη.



Όλοι οι στίχοι






ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

Στίχοι: Χρήστος Μαυράκης & Γιώργος Λεκάκης
Κείμενο: Θεόδωρος Δουλάμης
Μουσική: Χρήστος Μαυράκης

Ερμηνεία: Νότης Σφακιανάκης



Αφήγηση:

Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.

Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν,

να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.

Κι όμως, να κι ανδρειωμένοι

τα φτερά ανοίξαν, στις κερκόπορτες

μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά:

"Μολών Λαβέ"!

Δεν είναι μύθος, μη γελιέστε,

στις μέρες μας χαθήκατε, μα δεν ξεχνιέστε

σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.





Τραγούδι:

Εκείνο το πρωί

λες και δεν ήθελε να ξημερώσει

κι η μέρα φοβότανε,

λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει,

να μη δει το κακό που ερχότανε.

Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους

αισθανθήκαν το μεγάλο κακό,

τις χιλιάδες ανάσες

και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά

τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.



Αστραπές και βροντές

χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.

Λυσσασμένα σκυλιά

να ξεσκίσουν ξανά

θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Αστραπές και βροντές

χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.

Λυσσασμένα σκυλιά

να ξεσκίσουν ξανά

θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Πατρίδα μου αγαπημένη

ποια κατάρα σε βαραίνει, πόση μοναξιά.

Τα παιδιά σου διαλεγμένα

σ' ένα θάνατο ταγμένα και στην ξενιτιά.

Πατρίδα μου...



Αφήγηση:

Που είστε παλληκάρια;

Γιατί; Και πώς μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;

Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.



Τραγούδι:

Εκείνο το πρωί

λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει

για το χάραμα χρώματα,

λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει,

να μη δούμε το αίμα στα σώματα

ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"

θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα

τη χαμένη πατρίδα.

Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε

θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;



Αστραπές και βροντές

χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.

Λυσσασμένα σκυλιά

να ξεσκίσουν ξανά

θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.



Αχ, Ελλάδα λυπημένη, έρημη μα δοξασμένη

πόσο σ' αγαπώ…

Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε

να φάνε κι άλλο μερτικό.

Πατρίδα μου...



Αφήγηση:

Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.

Στη κορφή της γνώσης, να! σταθήκαμε.

Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι

κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας λυώσουν.

Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.

Ποιους αναστήσαμε ξανά; Πού είστε παλληκάρια;

Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;

Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.

Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;



Τραγούδι:

Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!

Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!

Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!

Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!!!!

Continue Reading

Ελληνικα Δεδομενα(Βιντεο) - Θελω Δημοψηφισμα Τωρα!

Αξίζει να το δείτε !!! 
                                          
                                                                                   Το αύριο στηρίζεται στο σήμερα

                     και η σημερινή κατάντια μας στο χθές


Αναρτήθηκε από GateZ3ro στις 12:28 π.μ.

Continue Reading

Τουρκικά σχολικά βιβλία

Το παρακάτω e-mail εστάλη απο Ανθέμιον.

Τα συμπεράσματα δικά σας  

Agapitoi Synadelphoi:

While we are debating how the Soros and Company are trying to change the History of SE Europe Is Mr Soros and Company trying to rewrite the expansionist saber waving propaganda of the Turkish school books?
The descendants of Efialtes still are working with Greece's enemies undermining and selling the defenses of the rest Hellenes and Phil-Hellenes at our academic Thermopylae

Elava auto to email kai sas to stelno

FYI/Comments
Dr Demosthenes Kostas
Greenwich CT USA

On Fri, 1/8/10, Ρεβέκκα wrote:

From: Ρεβέκκα
Subject: Fw: Τουρκικά σχολικά βιβλία

Βιβλίο δημοτικού...

- Σελίδα 19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

- Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)

- Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

- Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος

βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.

Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.

Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.

Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!

Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerivefiliki eteria) όπου περιλαμβάνονταιαλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι

Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το... 2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.

Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία...

Πηγή: Εφημερίδα ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Αν συνεχίζαμε να παράγουμε πολιτισμό,

αν φροντίζαμε για την αποτροπή διαρροής των ικανών εγκεφάλων (των Ελλήνων αριστούχων) στις διεθνείς αγορές

αν πρωτοπορούσαμε σε ιδέες κοινωνικής διαχείρισης

αν συνεχίζαμε να ενώνουμε τους εμπορικούς δρόμους σ' ανατολή και δύση

αν στην πράξη βλέπαμε το μέλλον και την ανθρωπινη προοπτική στον πράσινο πλανήτη και δεν   ζουσαμε με δανεικά  και ουραγοί  και σε μόνιμη διαφωνία...

Τότε όλα αυτά θα ήταν γελοία και καμμία σημασία και υπόσταση δεν θα είχαν.

Τώρα μας απέμεινε να το συζητάμε και να θυμώνουμε και να διαφωνούμε για όλα μεταξύ μας, σε μια ατελείωτη κουβέντα παρτούζα, οπου όλοι έχουν δίκιο και όλοι έχουν τις διαφωνίες τους και στην πραγματικότητα... ε, αυτην την ξέρετε όλοι και την ζείτε...

>>>>>>>>>>>>>>>>>> Hellenic Electronic Center (HEC) http://www.greece.org Archives: http://www.greece.org/archives/hellenic-professors-phds.html Current membership of this forum is 3419 as of June 15, 2007 16 countries are represented [LISTSERV & LSMTP e-mail systems are sponsored by L-Soft] <<<<<<<<<<<<<<<<<<

Continue Reading

Για μας θυσιαστήκατε;

Δεν το αξίζαμε...

Αναρτήθηκε από beneas13

Continue Reading

Ο Παρθενώνας στο… Nashville των ΗΠΑ!

Δημοσιεύθηκε από lykofron στο 01/09/2010

Ακριβές ομοίωμα του Παρθενώνος στις Η.Π.Α. Εισέλθετε τις πύλες του δωρικού ναού και φωτογραφηθείτε δίπλα στη “χρυσελεφάντινη” Αθηνά. Δεν σας γελούν τα μάτια σας. Το σύμβολο της Αθήνας του Περικλή, το άφταστο αρχιτεκτονικό δημιούργημα του Ικτίνου και του Καλλικράτη μαζί με όλες τις εμπνεύσεις του Φειδία, στις ακριβείς του διαστάσεις, βρίσκεται ως ακριβές αντίγραφο στην πόλη του Nashville στο Tennessee των Ηνωμένων Πολιτείων. Ο δωρικός ναός της Αθηνάς κοσμεί το “Πάρκο της Εκατονταετίας” στο Nashville στεγάζοντας το Μουσείο Τέχνης της Πόλης. Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1897 κατά τον εορτασμό των 100 ετών ζωής του Tennesse και από τότε έγιναν πληθώρα αλλαγών και προσθηκών ώστε να ομοιάζει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια στον αυθεντικό Παρθενώνα.

Τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί φυσικά δεν βασίζονται στο Πεντελικό μάρμαρο αλλά είναι ένας συνδυασμός πέτρας, τούβλων, τσιμέντου και γύψου. Το ομοίωμα διατηρεί εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τον Παρθενώνα ξεχωριστό. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

1. Όλα τα οριζόντια αρχιτεκτονικά στοιχεία διατηρούν μια ελαφρά αψιδωτή κλίση στο κέντρο τους, πράγμα που τον ζωντανεύουν κατά την παρατήρηση ακόμα περισσότερο.

2. Όλοι οι εξωτερικοί κίονες κλίνουν ελαφρώς προς τα μέσα και οι γωνιακοί διαγωνίως. Αυτό δημιουργεί την αίσθηση ενός επιβλητικότερου και υψηλότερου κτίσματος από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

3. Όλοι οι κίονες διαφέρουν στη διάμετρο από τους διπλανούς τους και το κενό ανάμεσά τους είναι ελαφρώς διαφορετικό.

4. Όλοι οι κίονες έχουν τη χαρακτηριστική ελαφρά πεπλάτυνση στο μέση τους, τη λεγόμενη “ένταση”.

Οι εκπλήξεις όμως δε σταματούν εδώ. Και το εσωτερικό του οικοδομήματος ομοιάζει στον αυθεντικό Παρθενώνα: Χωρίζεται σε 2 μέρη. Στο ανατολικό μέρος (Ναός) μπορεί κάποιος να απολαύσει το ξακουστό χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς που είχε φιλοτεχνήσει ο Φειδίας. Βέβαια τα υλικά πλέον είναι ο γύψος, το τσιμέντο και το ατσάλι. Ο γλύπτης Alan LeQuire ολοκλήρωσε το δύσκολο έργο του αγάλματος μεταξύ 1982 – 1990. Η επιχρύσωση έγινε μόλις το 2002. Η Αθηνά, όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει διατηρεί κάποιες εικαστικές προσθήκες, όπως το χρώμα στα μάτια και τα χείλη της. Σχετικά με το άγαλμα της Αθηνάς, σύμφωνα και με την ομολογία και των ίδιων, δεν είχαν διαθέσιμες αρκετές πληροφορίες καθώς το αυθεντικό άγαλμα είχε αφαιρεθεί από το ναό και μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα 400 μ.Χ. όπου και αργότερα καταστράφηκε (πιθανότατα κατά τη διάρκεια της 4ης Σταυροφορίας του 1204 μ.Χ.). Ο Παρθενών του Nasvhille εκτός από έκθεση έργων τέχνης (κυρίως αμερικανών ζωγράφων) χρησιμοποιείται κατά καιρούς και για ποικίλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Μπορείτε να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του αμερικανικού Παρθενώνα εδώ.

Πηγή: www.filosofia.gr, 05/10/2005
εστάλη από Ανθέμιον

Continue Reading